close
تبلیغات در اینترنت
حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش
تغیر ظاهر پست ها

درحال بارگذاری ....
به سایت هنریک خوش آمدید.وارد یا عضو شوید کاربرگرامی شما اکنون در مسیر زیر قرار دارید : حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش
سایت هنریک در سال 1394 به منظور ارائه بهترین و حرفه ای ترین ابزارها ،قالب ها و مطالب گرافیکی ایجاد شد و با قدرت تمام به رقابت با سایر رقبا میپردازد .

حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش

تاریخ ارسال پست:
جمعه 05 خرداد 1396
نویسنده:
عبداله مظفری
تعداد بازدید:
51

 حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش

هفته نامه کرگدن - سید احمد محیط طباطبایی: اشاراتی درباره محله اکباتان؛ حالا اکباتان به یک محله تمام عیار تبدیل شده و هم محله ای هایی دارد که ضامن بقا و تداوم حیاتش هستند.

در هر مکانی که انسان ها در آن زندگی می کنند، موضوعات و مسائل دو منشا دارند؛ یا اعتباری هستند، یا ذاتی. پدیده های اعتباری براساس مسائل مختلفی که در جامعه پیش می آید یا براساس قوانین و مقررات ایجاد می شوند. مثلا قوانین راهنمایی و رانندگی اعتباری هستند. بعضی از پدیده ها هم ذاتی هستند. مثلا وقتی از محله یوسف آباد صحبت می کنیم صرفا از یک پلاک شهری صحبت نمی کنیم. کسانی که خودشان را متعلق به محله یوسف آباد می دانند، ممکن است در خیابان مستوفی ساکن باشند یا در خیابان مدیر و جهان آرا یا در خود خیابان یوسف آباد.

این را که مرزبندی این محله چیست، اهالی آن مشخص می کنند. یعنی ارتباطات انسان ها با یکدیگر و با مغازه ها و امکانات و مقاصد محلی روشن می کنند که آن ها اهل کدام محله اند. شهرداری اما فارغ از توجه بهاین هویت ذاتی دور محدوده ها خطی فرضی می کشید و آن ها را به طور اعتباری نامگذاری و منطقه بندی می کند.
 
 حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش

محله ها به عنوان مهم ترین واحدهای تشکیل دهنده شهرها باید براساس خطوط ذاتی شکل بگیرند. به عبارت دیگر می توان گفت وقتی که یک جمعیت برای نخستین بار در جایی مستقر می شود در طول زمان افراد در دل این جمعیت روابطی با یکدیگر برقرار می کنند و نوعی وابستگی و تعلق خاطر را در کنار یکدیگر به وجود می آورند. از طرف دیگر افراد گذشته مشترک و ریشه های مشترکی پیدا می کنند و همین موضوع سبب می شود دارای اهلیتی شوند.

وقتی افراد اهل جایی شدند، یک جامعه شهری را به وجود می آورند. برای درک این معنی می توانیم مثالی مطرح کنیم. شما می توانید شهروند تهران باشید. می توانید شهروند نیویورک، آمستردام یا امارات باشید اما نمی توانید اهل اصفهان یا تهران یا هر کدام دیگر از این شهرها باشید. اصفهانی بودن ذاتی است و به طور اعتباری حادثه نمی شود بلکه تداوم زیست چندین نسل در یک نقطه این ویژگی ذاتی را به یک اصفهانی بخشیده است.
 
بنابراین محله به معنای واقعی یعنی مکانی جغرافیایی و افرادی که در آن زندگی می کنند اهل آن جا هستند و به آن جا دلبسته و وابسته اند. در این شرایط دیگر منزلت های اعتباری باعث جا به جایی افراد در شهر نمی شود اما وقتی زندگی کردن در نیاوران یک منزلت است، همه آن هایی که اهلیتشان را از دست داده اند، سعی می کنند در نیاوران ساکن شوند. در این حالت جامعه دچار وضعیت خوش نشینی می شود.
 
وقتی تو اهل جایی باشی، دیگر برایت فرقی نمی کند که دیگران درباره محله تو چه فکری می کنند، چون تو به آن محله وابسته و دلبسته ای. وقتی شهری یک زندگی پررونق دارد، به عبارت دیگر وقتی حال شهر خوب است که شهر یک حیات مدنی علاوه بر کالبد معماری داشته باشد. در مقابل وقتی که جامعه ناپایدار می شود، افراد به درون ساختمان ها پناه می برند و فضاهای بیرونی و ارتباطات اجتماعی اهمیت خودشان را از دست می دهند. خاطرات خیابان و کوچه ناپدید می شود. چنان که در روزگار خودمان می بینیم افراد دیگر خاطره ای از کوچه و خیابان و محله ندارند.
 
 حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش

یکی از محلات تهران که اهالی اش آن را شهرک می نامند و در اوایل دهه پنجاه در حاشیه بیرونی شهر ایجاد شد، محله شهرک اکباتان است. محله ای که به لحاظ تعداد واحد مسکونی و پیش بینی بیش از چهار هزار واحد به لحاظ کمی در زمان خودش پدیده ای عجیب و تازه بود و برای قشر متوسط و مهاجران جدید شهر که در این طبقه قرار می گرفتند، طراحی شده بود.

در ابتدا که واحدهای مسکونی شهرک اکباتان فروخته می شد قیمتش متری سه هزار تومان بود، در حالی که همزمان قیمت ملک در قسمت های میانی شهر متری سی هزار تومان بود. طراحان معماری شهرک اکباتان شاید در ابتدا نمی دانستند با انتخاب مصالحشان برای ساخت این مجموعه چه آینده ویژه ای را دارند برای آن رقم می زنند.
 
مصالحی که در ساخت مجتمع های شهرک اکباتان به کار گرفته شد، بتن و سیمان و به طور کلی مصالحی بود که خراب کردن و دوباره ساختنش هرگز سودآور نبود. این یکی از دلایل پایداری شهرک اکباتان طی چهار دهه ای است که از عمر آن می گذرد، آن هم در شرایطی که خراب کردن یک ساختمان و دوباره ساختنش در اقتصاد بیمار شهر ما به سودآورترین کار تبدیل شده است. این پایداری سبب شد امروز با نسل سوم اکباتان نشینان رو به رو شویم. در نتیجه یک جامعه شهری در آن جا شکل گرفت و اکباتانی بودن تبدیل به یک صفت شد.

امروزه اهالی اکباتان حاضر نیستند برای زندگی به جای دیگری از شهر بروند و دوست دارند ساختمان هایشان را به اکباتانی ها اجاره بدهند. دختر و پسرهای اکباتانی وقتی ازدواج می کنند دوست دارند همان جا ساکن شوند. همه این شواهد نشان می دهد اکباتان با شکل و شمایلی جدید معنای کاملی از محله و تعلق خاطر به آن را پیدا کرده است. اگر در گذشته محله و کوی و برزن داشتیم، حالا برج ما همان کوی ماست و طبقات ما  رزن ماست و تمام آنچه را در یک محله به عنوان یک جامعه به هم پیوسته شهری شکل می گرفت به وضوح در مجتمع های شهرک اکباتان شاهد هستیم.
 
 حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش

محله شدن و اهل محله ای بودن موارد دیگری را هم به دنبال می آورد. مثلا وقتی کسی در محله عودلاجان ساکن بود، «الک دولک» بازی مرسوم و معمول او با بچه های محل بود. زمانی که در تهران بعد از اشغال متفقین مجتمع هایی ساخته شد مثل چهارصد دستگاه، زمین های فوتبال در آن ها ایجاد شد و فوتبال تبدیل شد به بازی آن محلات. حالا هم ساختمان هیا سخت و فرم سیمانی و بتنی اکباتان باعث شده اند بازی ای مثل پارکور به بازی اکباتانی ها تبدیل شود.

حالا اکباتان به یک محله تمام عیار تبدیل شده و هم محله ای هایی دارد که ضامن بقا و تداوم حیاتش هستند. ناگهان می بینیم که زمینی به وسعت بیست هزار متر در این مجموعه که قرار بود به احداث فضای سبز برای هم محله ای های اکباتان اختصاص پیدا کند، تبدیل می شود به یک مال و یک مرکز تجاری بزرگ. گویی تیر خلاصی با این کار به محله اکباتان شلیک کرده اند. چنان که پیش تر و در محلات قدیم هم این تجربه را داشته ایم که یک لبنیاتی مهم تر از یک مغازه شهروند است، زیرا در مغازه لبنیاتی است که ارتباطات انسانی به وجود می آید و شکل گیری این ارتباطات در این دست مکان هاست که سبب قوام بخشیدن به هویت های محلی می شود.


با ساختن چنین مجمتع تجاری ای در محله شهر اکباتان در حقیقت داریم از افراد سایر نقاط شهر برای ورود به این محله تنها به قصد خرید دعوت می کنیم و این امری است که آرامش و امنیت محلی این منطقه را بر هم می زند و می تواند تداوم سکونت در آن را تحت تاثیر قرار دهد. در حالی که تداوم سکونت در محله های شهری و اهل جایی بودن برای یک شهر امری حیاتی است، چرا که تعلق خاطر به شهر را برای ما به ارمغان می آورد و باعث حفظ شهر می شود.

کلمات کلیدی

حال و هوای «اکباتان» و شهروندانش

مطالب مرتبط
نظرات این مطلب
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی